ایه 28 سوره احقاف
آیهی ۲۸ سورهی احقاف چنین است: «فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ قُرْبَانًا آلِهَةً ۖ بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ ۚ وَذَٰلِکَ إِفْکُهُمْ وَمَا کَانُوا یَفْتَرُونَ». این آیه به بیاثر بودن معبودان غیرخدا و بیپایه بودن آنچه مشرکان دربارهی خدا و خدایان غیرواقعی میگفتند اشاره دارد. معنای آن این است که چرا آن معبودانی که جز خدا برای تقرب و نزدیکی انتخاب شده بودند، هیچ قدرتی نداشتند و نتوانستند یاری کنند؟ در حقیقت، این معبودان از نظر مشرکان محو شدند و نتوانستند هیچ تأثیری داشته باشند. واژهی «افکهم» به معنای دروغ، بیحقیقت و افترای بافتهشده است، که نشان میدهد تمام آنچه مشرکان دربارهی این خدایان غیرواقعی میگفتند، بیاساس و ساخته و پرداختهی خیالشان بود. آیه به مردم یادآوری میکند که تنها خداوند قادر مطلق است و هیچ موجودی غیر از او نمیتواند انسان را یاری کند. در مفهوم عمیقتر، این آیه تأکید بر توحید و پرهیز از شرک دارد و نشان میدهد که توسل به خدایان باطل، نه تنها سودی ندارد، بلکه نتیجهای جز گمراهی و بیاعتباری ندارد. در تفسیرهای قرآنی آمده است که این آیه به روشنی باطل بودن ادعاهای مشرکان و ناتوانی معبودان غیرخدا را به تصویر میکشد. همچنین، آیه به آموزههای اخلاقی و اعتقادی مرتبط با ایمان و توکل به خداوند اشاره دارد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 28 سوره احقاف. فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ قُرْبَانًا آلِهَةً ۖ بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ ۚ وَذَٰلِکَ إِفْکُهُمْ وَمَا کَانُوا یَفْتَرُونَ
پس چرا جز خدا معبودانی که به آنها تقرب می جستند هیچ آنها را یاری نکردند؟ بلکه از نظرشان محو و نابود شدند؟ و این خدایی آن بتها سخنان بی حقیقت و دروغی بود که خود می بافتند.
پس چرا معبودانی که به جای خدا انتخاب کردند به گمان اینکه آنان را به خدا نزدیک کند، آنان را یاری نکردند بلکه از دستشان رفتند، و این بود دروغشان و آنچه را همواره افترا می زدند.
پس چرا آن کسانی را که غیر از خدا، به منزله معبودانی، برای تقرّب اختیار کرده بودند، آنان را یاری نکردند بلکه از دستشان دادند؟ و این بود دروغ آنان و آنچه برمی بافتند.
از چه روی آن خدایانی که سوای اللّه برای تقرب، به خدایی گرفته بودند یاریشان نکردند، بلکه از نظرشان گم شدند؟ این است دروغ و افترایشان.
پس چرا معبودانی را که غیر از خدا برگزیدند -به گمان اینکه به خدا نزدیکشان سازد- آنها را یاری نکردند؟! بلکه از میانشان گم شدند! این بود نتیجه دروغ آنها و آنچه افترا می بستند!
Then why did those they took besides Allah as deities by which to approach not aid them? But they had strayed from them. And that was their falsehood and what they were inventing.
Why then was no help forthcoming to them from those whom they worshipped as gods, besides Allah, as a means of access (to Allah)? Nay, they left them in the lurch: but that was their falsehood and their invention.