ایضاخ
لغت نامه دهخدا
ایضاخ. ( ع مص ) ( از «وض خ » ) کم آب گردیدن چاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || نیم پر کردن دلو را و آب اندک دادن کسی را. ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
ایضاخ. ( ع مص ) ( از «وض خ » ) کم آب گردیدن چاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || نیم پر کردن دلو را و آب اندک دادن کسی را. ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).