لغت نامه دهخدا
( آکنده گردن ) آکنده گردن. [ک َ دَ / دِ گ َ دَ ] ( ص مرکب ) ستبرگردن:
همه چارپایان بکردار گور
بر آکنده، آکنده گردن، بزور
بگردن بکردار شیران نر
بسان گوزنان بگوش و بسر.فردوسی.
اکنده گردن
فرهنگ فارسی
( آکنده گردن ) ( صفت ) ستبر گردن.
ستبر گردن