لغت نامه دهخدا
انقعار. [ اِ ق ِ ] ( ع مص ) از بیخ بریده شدن و برکنده گردیدن درخت و بر زمین افتادن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). برکنده شدن درخت از ریشه. ( از اقرب الموارد ). از بیخ برکنده شدن. ( ترجمان القرآن جرجانی ). برکنده شدن. ( مصادر زوزنی ). از بن کنده شدن. ( تاج المصادر بیهقی ).
