لغت نامه دهخدا
انبخانی. [ اَم ْ ب َ ] ( ع ص نسبی ) ثریدانبخانی؛ ثرید که در آن بخار و گرمی باشد یا طعامی است که نان کاک را در روغن زیت ( زیتون ) بریان کنند تا بیاماسد و بر آن آب افشارند پس نرم و فروهشته گردد. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ).
