امتطاء
مترادفها
سواری، سوار شدن
لغت نامه دهخدا
امتطاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) بارگی ساختن ستور را. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
سواری، سوار شدن
امتطاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) بارگی ساختن ستور را. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).