اقفر
لغت نامه دهخدا
اقفر. [ اَ ف َ ] ( ع ص ) بیابان بی آب و گیاه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با اقفر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پس از گذشت سالها از مهاجرت ساکنان روستا، آن دهکده کوچک و زیبا به تدریج اقفر و تنها ویرانههایی از ساختمانهای قدیمی از آن به جا ماند.
💡 با خشکسالیهای شدید و طولانیمدت، بسیاری از زمینهای کشاورزی منطقه اقفر گشته و دیگر هیچ محصول یا گیاه سبزی در آنها رشد نمیکند.
💡 تاریخ نشان میدهد که پس از سقوط امپراتوریهای بزرگ و ناگهانی، بسیاری از شهرهای پررونق و تجاری به سرعت اقفر و به مناطق متروکه تبدیل شدند.