لغت نامه دهخدا
افرخ. [ اَ رُ ] ( ع اِ ) ج ِ فَرخ، بمعنی چوزه و ریزه از هر حیوان و نبات. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اَفرِخَة. اَفراخ. فِراخ. فُروخ. فِرخان. ( منتهی الارب ). رجوع به کلمات مزبور شود.
افرخ. [ اَ رُ ] ( ع اِ ) ج ِ فَرخ، بمعنی چوزه و ریزه از هر حیوان و نبات. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اَفرِخَة. اَفراخ. فِراخ. فُروخ. فِرخان. ( منتهی الارب ). رجوع به کلمات مزبور شود.
جمع فرخ. بمعنی چوزه و ریزه از هر حیوان و نبات.