اعتکاف نشین
مترادفها
معتکف
لغت نامه دهخدا
اعتکاف نشین. [ اِ ت ِ ن ِ ] ( نف مرکب )آن که به اعتکاف نشسته. اقامت کننده در محلی برای اعتکاف. و کنایه از مجاور و مقیم در محلی:
رستنی درکشیده سربزمین
نامیه گشته اعتکاف نشین.نظامی.
فرهنگ فارسی
آنکه باعتکاف نشسته اقامت کننده در محلی برای اعتکاف.
جمله سازی با اعتکاف نشین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هر اعتکاف نشین باید در طول مدت عبادت خود، تمام تلاش خود را برای تمرکز بر مناجات و دوری از امور دنیوی به کار ببندد.
💡 در مساجد بزرگ، شرایط لازم برای پذیرش هر اعتکاف نشین از نظر رعایت قوانین شرعی و حفظ آرامش محیط، به دقت بررسی و تعیین میگردد.
💡 اخلاق و رفتار یک اعتکاف نشین در طول ایام ده روز آخر ماه رمضان، بازتابی از میزان صداقت و توجه او به مقاصد عبادت است.