لغت نامه دهخدا
اطربون. [ اَ رَ ] ( معرب، اِ ) کلمه ایست رومی بمعنی مقدم در جنگ، و عرب بدان تکلم کرده است. عبداﷲبن سَبَرة الحَرَشی گوید:
فان یکن اطربون الروم قطعها
فقد ترکت بها اوصاله قطعا
و ان یکن اطربون الروم قطعها
فان فیها بحمداﷲمنتفعا [ یعنی انگشتان او ].( از المعرب جوالیقی ص 26 ).و رجوع به عیون الاخبار ج 1 ص 193 و نشوءاللغة شود.