اشفیاء
واژه «اشفیاء» از زبان عربی وارد فارسی شده و جمع کلمه «شافی» است. معنای اصلی شافی «شفادهنده» یا «کسی که درمان میکند» است. بنابراین «اشفیاء» یعنی شفادهان، درمانگران، کسانی که شفا میدهند. در متون دینی و قرآنی، گاهی «اشفیاء» به خداوند یا پیامبر اشاره دارد که قدرت شفا دادن دارند، و در متون پزشکی یا دعاهای اسلامی، به پزشکان و کسانی که درمان میکنند نیز گفته میشود. در کاربرد عمومی در فارسی، «اشفیاء» به هر کسی اطلاق میشود که موجب بهبود و شفا شود، چه به صورت جسمی و چه روحی. به زبان ساده، این واژه هم به شفا و درمان انسانها و هم به نقش شفا بخشنده در زندگی اشاره دارد و نشاندهنده اهمیت کمک و بهبود دیگران است.
مترادفها
شفا دهندگان، درمانگران
متضادها
بیماران، دردمندان
لغت نامه دهخدا
اشفیاء. [ اَ ] ( اِخ ) پشته ای است. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با اشفیاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در قدیم، مردم برای درمان بیماریهای سخت خود به پزشکان و اشفیاء معروفی مراجعه میکردند که با دانش گیاهان دارویی و طب سنتی آشنایی داشتند.
💡 برخی معتقدند که وجود اشفیاء در هر جامعهای میتواند به عنوان نمادی از امید و راهی برای بهبود وضعیت روحی و جسمی افراد آسیبدیده باشد.
💡 داستانهای مربوط به اشفیاء و معجزات آنها در فرهنگهای مختلف، همواره با احترام و توجه ویژه توسط نسلهای مختلف روایت شده و منتقل گردیده است.