لغت نامه دهخدا
اشترشکن. [ اُ ت ُ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) کُشنده شتر. درهم شکننده شتر:
اشتر نادان بنادانی فروخسبد براه
بی خبر باشد از آن شیری که هست اشترشکن.منوچهری.
اشترشکن. [ اُ ت ُ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) کُشنده شتر. درهم شکننده شتر:
اشتر نادان بنادانی فروخسبد براه
بی خبر باشد از آن شیری که هست اشترشکن.منوچهری.