لغت نامه دهخدا
اسفیذجان. [ اُ ] ( اِخ ) ناحیه ای بجبال از زمین ماه. بدانجا زیادبن خراش العجلی الخارجی با اتباع وی کشته شدند. ( معجم البلدان ).
اسفیذجان. [ اُ ] ( اِخ ) ناحیه ای بجبال از زمین ماه. بدانجا زیادبن خراش العجلی الخارجی با اتباع وی کشته شدند. ( معجم البلدان ).