استشاطه
مترادفها
خشم، غیظ، عصبانیت
متضادها
آرامش، خونسردی، وقار
لغت نامه دهخدا
( استشاطة ) استشاطة. [ اِ ت ِ طَ ] ( ع مص ) برافروختن از خشم. ( منتهی الارب ). التهاب. از خشم سوختن. ( تاج المصادر بیهقی ). || نیک خندیدن. || شادان پریدن کبوتر و مانند آن. || فربه شدن شتر. ( منتهی الارب ). فربه شدن اشتر. ( تاج المصادر بیهقی ). فربه شدن ستور. || سبک شدن برای کاری و زود برآمدن از آن. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با استشاطه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وقتی او متوجه شد که تمام تلاشهای چندین ساله او به دلیل یک اشتباه ساده از بین رفته است، دچار استشاطه و خشمی بسیار شدید شد.
💡 استشاطه و خشم بیجا در جریان بحثهای علمی، مانع از رسیدن به نتایج منطقی میشود و باعث میشود طرفین تنها بر پیروزی شخصی تمرکز کنند.
💡 در آن لحظه از شدت استشاطه و عصبانیت، او نتوانست جملات خود را به درستی بیان کند و تنها فریادهایی از سر ناراحتی سر داد.