استزیکر Stesichorus (حدود ۶۳۰ تا ۵۵۵ پیش از میلاد) یکی از شاعران برجسته یونان باستان بود که در سنت شعر غنایی جایگاه مهمی دارد. او اهل شهر متاوروس در جنوب ایتالیا امروزی بود و به عنوان یکی از مهمترین شاعران دوره کهن یونان شناخته میشود. شهرت او بیشتر به دلیل این است که داستانهای حماسی را در قالب وزنهای شعر غنایی بازآفرینی و روایت میکرد. آثار او پیوندی میان روایتهای حماسی هومر و شعر غنایی متأخر ایجاد کرد و نقش مهمی در تحول ادبیات یونان داشت. در منابع کهن، روایتهایی درباره زندگی او آمده است، از جمله داستانهایی درباره نابینایی و بازگشت بینایی او که جنبه افسانهای دارند. او در میان نه شاعر بزرگ غنایی که توسط دانشمندان اسکندریه باستان شناخته شدهاند قرار داشته است. با وجود اهمیتش، بخش زیادی از آثار او از بین رفته و تنها قطعات اندکی از شعرهایش باقی مانده است. پژوهشگران جدید با کشف پاپیروسهای باستانی، شناخت بهتری از سبک و محتوای آثار او به دست آوردهاند. او همچنین بر هنر و نمایش یونان و شکلگیری ادبیات نمایشی آتن تأثیر قابل توجهی گذاشت. در مجموع، استزیخوروس شاعری اثرگذار است که نقش مهمی در گذار از شعر حماسی به شعر غنایی در ادبیات یونان ایفا کرد.
استزیکر
لغت نامه دهخدا
استزیکر. [ اِ ت ِ ک ُ ] ( اِخ ) شاعر غزلسرای یونان ( مائه ششم ق.م. ). وی در توسعه تغزّل تأثیر بسیار داشته است.