لغت نامه دهخدا
استبداع. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) بدیع شمردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( زوزنی ). بدیع داشتن. بدیع دیدن. نو شمردن.
استبداع
فرهنگ معین
(اِ تِ ) [ ع. ] (مص م. ) نو شمردن، بدیع دانستن.
فرهنگ عمید
چیزی را تازه و بدیع دانستن.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) نوشمردن تازه انگاشتن بدیع دانستن.
ویکی واژه
نو شمردن، بدیع دانستن.
