ارعام
لغت نامه دهخدا
ارعام. [ اِ ] ( ع مص ) سیلان. ( تاج المصادر بیهقی ). || ارعام شاة؛ سخت لاغر شدن و سپس روان شدن آب بینی گوسفند. آب از بینی گوسفند رفتن از سخت لاغر شدن او یا غیر آن. ( منتهی الأرب ).
ارعام. [ اِ ] ( ع مص ) سیلان. ( تاج المصادر بیهقی ). || ارعام شاة؛ سخت لاغر شدن و سپس روان شدن آب بینی گوسفند. آب از بینی گوسفند رفتن از سخت لاغر شدن او یا غیر آن. ( منتهی الأرب ).