ادفر

لغت نامه دهخدا

ادفر. [ اَ ف َ ] ( ع ص ) گند. گنده. تیزبوی. تیزگند. || گنده بغل. مؤنث: دَفراء.
ادفر. [ اَ ف َ ] ( اِ ) برادرزاده را گویند که افدر هم مینامند و در بعضی فرهنگ ها همشیره را هم گویند. ( فرهنگ شعوری ). رجوع به افدر شود.

فرهنگ فارسی

گندیده، بدبو، تیزبو
برادرزاده را گویند

پیلی یعنی چه؟
پیلی یعنی چه؟
زبان مادری یعنی چه؟
زبان مادری یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز