لغت نامه دهخدا
اخدب. [ اَ دَ ] ( ع ص ) احمق و دراز شتابکار. دراز و ابله. ( مهذب الاسماء ). || دراز و خودسر و خودرأی. مؤنث: خَدْباء.
اخدب. [ اَ دَ ] ( ع ص ) احمق و دراز شتابکار. دراز و ابله. ( مهذب الاسماء ). || دراز و خودسر و خودرأی. مؤنث: خَدْباء.