لغت نامه دهخدا
احصاد. [ اِ ] ( ع مص ) احصادِ حبل؛ سخت تافتن رسن را. ( منتهی الارب ). سخت بتافتن و ببافتن رسن. ( زوزنی ). || احصاد زرع؛ بهنگام درو رسیدن کشت و به درو آمدن. ( منتهی الارب ). به درو آمدن کشت. ( زوزنی ) ( تاج المصادر ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟