ابونصر احمد بن محمد خوزی اصفهانی

ابونصر احمد بن محمد خوزی اصفهانی از محدثان و راویان حدیث در شهر اصفهان در قرن ششم هجری قمری بوده است که در میان اهل حدیث و دانشمندان آن دوره جایگاه علمی شناخته‌شده‌ای داشته است. او با نام کامل «ابونصر احمد بن محمد بن ابوالقاسم بن فلیزه امین خوزی اصفهانی» شناخته می‌شود و به دلیل انتساب به محله خوزیان اصفهان، به خوزی نیز مشهور بوده است. وی در محیط علمی اصفهان رشد کرد و در همان فضا به تحصیل و نقل حدیث پرداخت و در زمره راویان حدیث قرار گرفت. از جمله استادان او در نقل حدیث، می‌توان به ابوالعلاء سلیمان بن عبدالرحیم حسن‌آبادی و ابوعمرو بن منده اشاره کرد که از آنان روایت حدیث شنیده است. فعالیت علمی او بیشتر در حوزه حدیث و نقل روایات دینی متمرکز بوده و در شمار محدثان اصفهان جای داشته است. او در دوره‌ای زندگی می‌کرد که اصفهان یکی از مراکز مهم علمی و حدیثی جهان اسلام به شمار می‌رفت و محدثان بسیاری در آن فعالیت داشتند. منابع تاریخی از او به عنوان فردی اهل روایت و دانش حدیث یاد کرده‌اند که در انتقال احادیث نقش داشته است. تاریخ وفات او در روز چهارشنبه ۱۳ شوال سال ۵۳۱ هجری قمری ثبت شده است. زندگی او بیشتر در چارچوب فعالیت‌های علمی و دینی خلاصه می‌شود و اطلاعات گسترده‌ای از زندگی شخصی‌اش در دست نیست. بنابراین، او یکی از محدثان اصفهان در قرن ششم هجری است که در انتقال و روایت حدیث در میان عالمان زمان خود نقش داشته است.