معنی ابودوس | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

ابودوس. [ اَ دَ ] ( اِخ ) او از عبدالرحمن بن عائذ و از او عفیر روایت کند.
ابودوس. [ اَ دَ ] ( اِخ ) عثمان بن عبید. محدث است.

آبودوس. رجوع شود به:آبیدوس_(مصر)