ابن مستوفی ابوالبرکات شرف الدین مبارک بن احمد اربلی

[ویکی فقه] اِبْن ِ مُسْتَوْفی ِ اِرْبِلی، ابوالبرکات شرف الدین مبارک بن احمد ابن مبارک بن موهوب بن غنیمة بن غالب لخمی اربلی (۵۶۴ -۶۳۷ق / ۱۱۶۹-۱۲۳۹م )، مورخ، ادیب، شاعر، آشنا به علم حدیث و متبحر در فن استیفا بود.
وی در اربل (در عراق کنونی ) متولد شد.
یاقوت، بلدان، ج۱، ص۱۸۷.
ابن مستوفی در زمان امارت ملک مظفرالدین کوکبوری (د ۶۳۰ق / ۱۲۳۳م ) فرمانروای اربل منصب استیفا را که در این نواحی شغل بزرگی به شمار می رفت، به عهده داشت و در ۶۲۹ق مقام وزارت ملک مظفر را یافت و تا مرگ وی در همین سمت باقی بود. یک ماه بعد از مرگ ملک مظفر، مستنصر در اواسط شوال ۶۳۰ اربل را به تصرف خود درآورد
ابن خلکان، وفیات، ج ۴، ص۱۵۰-۱۵۱.
تا اینکه مغولان در ۶۳۴ق شهر اربل را متصرف شدند و او با عده ای از امرای لشکر و اهالی اربل به قلعه پناهنده شد و جان سالم به در برد. پس از آنکه مغولان شهر اربل را تخلیه کردند، ابن مستوفی به موصل رفت و مورد استقبال امیر آن جا قرار گرفت و از حمایت او بهره مند شد و در آن جا از مقرری و نیز از کتاب های نفیسی که داشت، استفاده می کرد و تا آخر عمرش در آن شهر بود و در همان جا درگذشت و در مقبره سابله بیرون باب الجصاصه به خاک سپرده شد.
ابن خلکان، وفیات، ج ۴، ص۱۵۱.
...