حصر حقیقی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حصر حقیقی به اختصاص دادن چیزی به یک شیء و سلب آن از همه اشیای دیگر اطلاق می شود.
حصر حقیقی، مقابل حصر اضافی و به معنای اثبات حکم برای موضوعی و نفی حکم از غیر آن است، مانند: «ما واجب الوجود لذاته الاّ الله تبارک و تعالی» و «ما خاتم الانبیاء الاّ محمّد صلی الله علیه و آله وسلّم»، که در مثال اول، وجوب لذاته فقط برای خداوند اثبات و از غیر او نفی گردیده است، و در مثال دوم، صفت خاتم انبیا بودن فقط برای پیامبر اسلام ثابت شده است.
اقسام
حصر حقیقی بر دو قسم است:۱. حصرصفت بر موصوف؛۲. حصر موصوف بر صفت.
جمله سازی با حصر حقیقی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 طوف دل شکسته کن میل درون خسته کن چون به حقیقی رسی ترک مجاز میکنی
💡 چو خورشید حقیقی دیده ام من ز جانان راز خود بشنیده ام من
💡 چو در وجه حقیقی متهم شد کمر بست او و حالی با قدم شد
💡 معرفت حقیقی را تنها میتوان دربارهٔ موضوعاتی به دست آورد که از طریق عقل قابل تشخیصاند.
💡 استادِ حقیقی به سرِ سوزنِ تعلیم از پایِ دلم خار محالات برآورد
💡 ادبیات اروتیک (به انگلیسی: Erotic literature) یا ادبیات شهوانی داستانها و گزارشهای حقیقی و مجازی روابط جنسی انسان را در برمیگیرد.