استحباب مولوی

[ویکی فقه] استحباب مولوی استحبابِ ناشی از تعلّقِ طلب غیر اکید شارع است.
استحباب مولوی، مقابل استحباب ارشادی می باشد و آن، استحبابی است که مولا مکلف را به خاطر مصلحتی که در متعلق آن وجود دارد، به انجام آن بعث و تشویق می نماید و به همین خاطر، برای به جا آوردن آن ثواب تعیین نموده است، هر چند برای ترک آن، عقاب مقرر نکرده است.
تفاوت با استحباب ارشادی
در استحباب مولوی، به خاطر این که امر مولا به آن تعلق گرفته، می توان آن امر را قصد نمود و با قصد قربت، عمل در زمره اعمال عبادی قرار می گیرد؛ به خلاف استحباب ارشادی که با قصد امر، آن فعل، عبادی نمی شود، زیرا فرمان دهنده آن در حقیقت عقل است و مولا به حکم عقل ارشاد می نماید.

💡 ولى جمعى از مفسران را عقيده بر اين است كه اختلاف ظاهرى كه بين دو آيه ديده مى شودنه دليل بر نسخ است و نه دليل بر استحباب، بلكه هر يك از اين دو حكم مورد معينىدارد: به هنگامى كه مسلمانان گرفتار ضعف و سستى شوند و در ميان آنها افراد تازه كارو ناآزموده و ساخته نشده بوده باشند مقياس سنجش همان

💡 بله، فقيه مى تواند در استفاده حكمى از احكام فرعى مانند استحباب و كراهت به آنهااستدلال كند، و ليكن اين را هم بايد بگوييم كه اين روايات در عين اينكه متواتر لفظىنيستند چنين هم نيست كه بكلى بكار مساءله مورد بحث نخورند، زيرا انسان از مجموع آنهامخصوصا به ضميمه آياتى كه مؤ يد آنها است اطمينان به صدور بعضى از آنها پيدامى كند.

💡 ضمنا بايد دانست، افعالى كه از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله صادر شده است،اگر خالى از قرينه بر وجوب يا استحباب باشد، دلالت بر مباح بودن آنفعل داشته و مى رساند كه مكروه يا حرام نيست والاّ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مرتكبآن نمى شد.

💡 مساءله 1 - مستحب است خواندن تعقيب بعد از نماز هرچند كه نماز نافله باشد و درنماز واجب مخصوصا نماز صبح تاءكيد بيشترى شده و مراد به تعقيب خواندن قرآن واشتغال به دعا و گفتن ذكر است و اين استحباب در مورد نمازهاى واجب مؤ كد است.

💡 مرحوم مجلسى فرموده است: ((گفته شده چه بسا اين آيه بر استحباب زياد در اجتناب ازنجاسات دلالت مى كند و بعيد نيست كه از اين آيه بفهميم كه استفاده از نوره وامثال نوره مستحب است، بلكه مستحب بودن بر طهارت و تأ ييد براين مطلب است، بلكه(همچنين ) دلالت دارد حتى بر غسلهاى مستحب )).(482)