لغت نامه دهخدا
لدان. [ ل ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِلَدن. || تثنیه لِدَة. ( منتهی الارب ). || از اسماء شمشیر. ( المزهر سیوطی ص 243 ).
لدان. [ ل ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِلَدن. || تثنیه لِدَة. ( منتهی الارب ). || از اسماء شمشیر. ( المزهر سیوطی ص 243 ).
جمع لدن. یا از اسمائ شمشیر
💡 پوسای از نخستین قدیسان مسیحی ایرانی، از اعقاب اسیران رومی بود که در زمان شاپور دوم در پارس اسکان داده شدند. وی از مسیحیانی بود که تحت حکومت ساسانی در آرامش زندگی میکرد (و حتی) با بانویی محلی ازدواج کرد، به او (مسیحیت) را آموزش داد و فرزندان خود را تعمید داد و آنها را به شیوه مسیحیان پرورش و آموزش داد. وی بعداً افتخارات بزرگی (در دربار شاپور دوم) کسب کرد و در شهر شاهی جدید التاسیس کرخه لدان به سمت رئیس صنف بافندگان سلطنتی منصوب شد. وی بعداً توسط موبد موبدان به دلیل عدم پشت کردن به مسیحیت کشته شد.