عمر مصری

عمر مصری. [ ع ُ م َ رِ م ِ ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن محمد مصری حنفی. مشهور به ابن نَجَیم. و ملقب به سراج الدین. فقیه بود و در ششم ربیعالاول سال 1005 هَ.ق. درگذشت. اوراست: 1 - اجابة السائل باختصار انفع الوسائل. 2 - عقد الجوهر فی الکلام علی سورة الکوثر. 3 - النهر الفائق بشرح کنزالدقائق، در فروع فقه حنفی. ( از معجم المؤلفین و الاعلام زرکلی ). رجوع به مآخذ ذیل شود: خلاصةالاثر ج 3 ص 206. هدیةالعارفین ج 1 ص 796. فهرست الخدیویة ج 3 ص 146. فهرس التیموریة ج 3 ص 301. فهرس الازهریة ج 2 ص 290. ایضاح المکنون ص 1151. الکشاف ص 81.
عمر مصری. [ ع ُ م َ رِ م ِ] ( اِخ ) ابن احمدبن احمد. رجوع به عمر نشائی شود.

ابن احمد بن احمد

💡 ببین که سیبِ زنخدانِ تو چه می‌گوید هزار یوسفِ مصری، فتاده در چَهِ ماست

💡 گر جمالش ماجرا کردی میان یوسفان یوسف مصری ابد پابند و زندانیستی

💡 یکبار رفت یوسف مصری اگر به چه او بهر آزمون عمل شد هزار بار

💡 بی پرده آنغلام چو یعقوب بنگرد گوید هزار یوسف مصری غلام اوست

💡 زلیخاطلعتی در چاهِ غبغب کرده زندانم که صد چون یوسف مصری به زنجیر ستم بسته

💡 چون مرا در بلخ هم از اصطناع اهل بلخ دق مصری چادری کردست و رومی بستری