جامه ٔ سحر

جامه سحر. [ م َ / م ِ ی ِ س َ ح َ ] ( ترکیب اضافی،اِ مرکب ) کنایه از آفتاب. || کنایه از باد صبا. ( برهان ) ( آنندراج ). و رجوع به جام سحر شود.

کنایه از آفتاب

💡 از (محمد بن عبدالرحمن هاشمى ) منقول است كه گفت: روز عيد قربانى بود كهداخل شدم بر مادرم. ديدم زنى با جامه هاى بسيار كهنه نزد او است و تكلم ميكند.

💡 از حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّممنقول است كه: كافى است آب از براى خوشبو كردن بدن فرمود هر كه جامه بپوشدبايد كه پاكيزه باشد.

💡 تا نگویدر از مخفی در درون جامه خواب پنبه بنهادند بالش را بخواری در دهن

💡 عالم فروزی رخ تو تا بدید صبح بر خود ز رشک روی تو جامه دریده است

💡 پیش لطفت صبحدم جامه بدرد تابناف راست همچو نعاشق سر مست در وقت سماع

💡 شوق تو ز بس جامه که بر ما بدرانید نی کهنه رها کرد که پوشیم و نه نویی