کور نمک

کورنمک. [ ن َ م َ ] ( ص مرکب ) کنایه از مردم نمک بحرام و حرام نمک باشد. ( برهان ). کسی که پاس نمک نداشته باشد و با ولی نعمت بد بازد، مرادف نمک بحرام. ( آنندراج ). مردم نمک بحرام و حرام نمک. ( ناظم الاطباء ). حق نشناس. نمک بحرام. ( فرهنگ فارسی معین ). امروز نمک کور گویند. ( حاشیه برهان چ معین ). نمک نشناس.

حق نشناس نمک بحرام.

💡 پستهٔ شور زند با لب شیرین تو لاف سنگ بر سر پی آن می خورد آن کور نمک