کرباس فروش

کرباس فروش. [ ک َ ف ُ ] ( نف مرکب ) کرباس فروشنده. آنکه کرباس را به فروش رساند. ( فرهنگ فارسی معین ).

( صفت ) آنکه کرباس را بفروش رساند.

💡 دانه شد سخت دل چو ریزه ی سنگ دام شد تنگ چشم چون کرباس

💡 زتیر چوب گزش از کناره کرباس چنان بزد که برآمد غبارش از پیکر

💡 گفتا که دو گز زمین و ده گز کرباس تو نیز همین بری، اگر صد چو منی

💡 برهنهٔ زنگی بی غم بر افسوس همی گوید: چه گردی گرد کرباس

💡 شغل عمده مردان زراعت، گله‌داری و کسب. شغل زنان کرباس و گلیم و جاجیم بافی.

💡 بر قماش پوچ هستی تا به‌کی وسواس‌ها پنبه‌ها خواهد دمید آخر ازین کرباس‌ها