معجزات مقارن ولادت پیامبر

[ویکی اهل البیت] کلید واژه: عبدالله، عبدالمطلب، آمنه، کعبه، شیطان، ابلیس، علی علیه السلام، ولادت پیامبر، معاویه، جبرئیل، احمد، امیرالمؤمنین علیه السلام، تکنا، ذات انواط، زرقا، سطیح، طالع پیامبر، طموسا، کسری، مهر نبوت، کعب الاحبار، یهود
باب سوم در بیان تاریخ ولادت شریف حضرت سید البشر صلی الله علیه و آله و سلم و بیان غرائب و معجزاتی است که در آن وقت به ظهور آمده.
بدان که اجماع علمای امامیه منعقد است بر آن که ولادت با سعادت آن حضرت در هفدهم ماه ربیع الاول شد، و اکثر مخالفان در دوازدهم می دانند، و نادری از مخالفان در هشتم یا دهم ماه مزبور قائل شده اند، و شاذّی از ایشان گفته اند که در ماه رمضان واقع شد.
محمد بن یعقوب کلینی گفته است که: ولادت آن حضرت در وقتی شد که دوازده شب از ماه ربیع الاول گذشته بود در سالی که فیل آوردند برای خراب کردن کعبه و به حجاره سجیل معذب شدند در روز جمعه وقت زوال؛ به روایت دیگر:
نزد طلوع فجر بود پیش از بعثت به چهل سال و مادرش به آن حضرت حامله شد در ایام تشریق نزد جمره وسطی در منزل عبدالله بن عبدالمطلب، و ولادت آن حضرت در مکه معظمه شد در شعب ابی طالب در خانه محمد بن یوسف در زاویه برابر از جانب چپ کسی که داخل خانه شود و خیزران آن حجره را از آن خانه بیرون انداخت و آن را مسجد کرد که مردم در آن نماز کنند؛ تمام شد کلام کلینی، و گویا در تعیین روز ولادت تقیه فرموده و موافق مشهور میان مخالفان بیان کرده است.
صاحب کتاب «عدد قویه» گفته است که: ولادت آن حضرت نزد طلوع صبح روز جمعه هفدهم ماه ربیع الاول شد بعد از پنجاه و پنج روز از هلاک اصحاب فیل یا چهل و پنج روز بعد از آن یا سی سال بعد از آن و بعضی گفته اند در همان روز بود و اشهر آن است که در همان سال بود؛ و عامه گفته اند که: در روز دوشنبه بود؛ و گویند که هفت سال از پادشاهی انوشیروان مانده بود؛ و بعضی گفته اند که در زمان پادشاهی هرمز فرزند انوشیروان بود، طبری گفته است که:
چهل و دو سال از ابتدای پادشاهی انوشیروان گذشته بود، و مؤید این قول است آن روایت مشهور که حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم فرمود که: متولد شدم در زمان پادشاه عادل؛ و گویند که موافق بیستم شباط رومی بود؛ و بعضی گویند که غره یا بیستم یا بیست و هشتم نیسان رومی بود و هفدهم دیماه فرس بود و غفر از منازل قمر طالع بود.

💡 الف: هشدارى است به اهل كتاب و بلكه به همه مشركان و منكران حقانيترسول اكرم صلى الله عليه و آله كه به هوش باشيد، اگر به معجزات عظيمى چونقرآن كريم قناعت نورزيد و به آن استناد و بر آن اعتماد نكنيد، عاقبت تلخى شما راتهديد مى كند.

💡 خداوند در آخرالزمان و روزگار سخت مردى را مى انگيزد و او را به وسيله فرشتگان خودتاءييد كرده، ياران وى را حفظ مى كند و با آيات و معجزات خودش او را يارى نموده وبر كره زمين مسلط مى گرداند تا آنجا كه عده اى از مردم باميل و گروهى به اجبار به دين خداوند مى گروند.

💡 3 - موضوع ديگرى كه از آيه به خوبى استفاده مى شود اين است كه در ميان بنىاسرائيل به راستى افراد ناسپاس فراوانى بودند، با آنكه آنهمه معجزات موسى رامشاهده كردند و آن همه مواهب الهى شامل حالشان شده بود، چيزى از نابودى دشمنسرسختشان فرعون در ميان امواج نگذشته بود، و آنها به لطف پروردگار از درياگذشتند، اما ناگهان همه اين مسائل را به دست فراموشى سپرده، از موسى تقاضاىبتسازى كردند!.

💡 و (ذكـر) هـر مـوضـوعـى اسـت كـه انسان را از غفلت و بى خبرى دور دارد، و اين نيز ازآثار واضح كتب آسمانى و معجزات الهى است.

💡 درسـت اسـت كـه ايـن دو پـاسـخ بـا هـم ارتـبـاط و پـيـونـد دارنـد، ولى در عـيـنحـال دو پـاسـخ محسوب مى شوند، يكى ضعف بشر را در برابر اين امر اثبات مى كند، وديگرى منزه بودن خداى بشر را از قبول اينگونه معجزات اقتراحى.

💡 پوشيده نيست كه اين گونه معجزات قولى را بعد از قرآن و پيغمبر خاتم (صلى اللهعليه وآله ) از هيچ صحابه و تابعين و بعد از آن، به جز از ائمه اثنى عشر ما (عليهالسلام ) نمى توان بيابى، و تنها همين معجزات قولى در حقانيت امامت آنان كافى است.(94)