مالیده سرین

مالیده سرین. [ دَ / دِ س ُ ] ( ص مرکب ) مالیده ران. از صفات نیک اسب. کفل پر:
بازی کن و چابک و طرب ساز
مالیده سرین و گردن افراز.نظامی.و رجوع به مالیده ران شود.

💡 گفتمش مالیده ام سر بارها بر پای تو گفت یک سر کو درین ره کان نه پامال من است

💡 جواب نامهٔ آن شوخ را قصاب خونین دل حنایی کرده از بس روی خود مالیده بر کاغذ

💡 سوز دل احسان پرست هر فسردن مایه نیست من به‌کار شعله چون شمع انگبین مالیده‌ام

💡 هر یکی را دیده‌ای چون بندگان چاکران پیش درگاه تو مالیده به خاک اندر جبین

💡 موی پیری شعلهٔ امید را خاکستر است درد سر معذور صندل بر جبین مالیده‌ام