قطع متعارف

[ویکی فقه] قطع به حکم شرعی از راه های متعارف را قطع متعارف گویند.
قطع متعارف، قطع به حکم شرعی واقعی است که از راه ها و اسباب متعارف و مورد قبول شرع و عقلا برای مکلفِ متعارف به دست می آید.
توضیح
نوع مردم و بیشتر عقلا معمولا از راه های عادی به چیزی قطع پیدا می کنند؛ برای مثال، از راه نص کتاب، خبر متواتر، اجماع محصل و یا قراین قطع آور، به قطع می رسند؛ به چنین قطعی، قطع متعارف می گویند؛ به خلاف قطع قَطّاع و قطع وسواس.
نکته
حجیت قطع متعارف ذاتی است و احتیاج به دلیل و برهان نداشته و نزد همگان پذیرفته شده است.

💡 چنانچه نامه ملایم و محترمانه نمایندگان که در آن همه شئون رسمی و متعارف لحاظ شده است، پسند خاطر عده‌ای قرار نگیرد، ای بسا باید روزی را چشم داشت که قلم‌هایی تیزتر برای نگارش عباراتی صریح‌تر و عاری از ملاحظات مرسوم و متعارف به گردش در آید.

💡 روایت هفتهٔ آخر زندگی عیسی (که هفتهٔ مقدس نامیده می‌شود) یک سوم مطالب اناجیل متعارف را به خود اختصاص داده‌است. این بخش با «بازگشت پیروزمندانه به اورشلیم» آغاز می‌شود و انتهای آن مصلوب‌شدن عیسی است.

💡 مساءله 50 - وصى نمى تواند بعد از مرگ موصى خود راعزل كند و يا امر وصيت را به ديگرى واگذار نمايد، بله در پاره اى امور متعلق بهوصيت كه غرض انجام به دست مباشر خاصى نيست ميتواندوكيل بگيرد مخصوصا كارهائى كه انجامش به دستامثال وصى متعارف نيست و موصى هم شرط نكرده باشد كه حتما به دست وصى انجاميابد.