صدف البواسیر

لغت نامه دهخدا

صدف البواسیر. [ ص َ دَ فُل ْ ب َوا ] ( ع اِ مرکب ) معروف به خف الغراب است. بخور و ضماد محرق او با عسل جهت بواسیر و ثآلیل و زحیر نافع است. ( تحفه حکیم مؤمن ). رکبة. در سواحل بحر احمر و قسمتی از حجاز یافت شود و رنگ آن فرفیری مایل بسیاهی است و در قلزم آن را رکبة نامند. ( از ابن بیطار ).

جمله سازی با صدف البواسیر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 صبور باش که در انتظار ابر بهار صدف به تشنه لبی از محیط آب نخورد

💡 در آغوش صدف زان قطره گوهر می‌شود صائب که در قطع ره مقصود پا از سر نمی‌داند

💡 ۱. «تعمیر کارهای دیروز تعویض کارهای امروز»، نشریه صدف بندرعباس سال ۱۳۹۰

💡 او تقولوا لو انا انزل علينا الكتب لكنا اهدى منهم فقد جاءكم بينة من ربكم و هدى ورحمة فمن اظلم ممن كذب بايت الله و صدف عنها سنجزى الذين يصدفون عن ايتنا سوءالعذاب بما كانوا يصدفون(157)

💡 روی تلخ بحر بر من راه خواهش بسته داشت پیش نیسان چون صدف دست از دهن برداشتم

💡 چو لؤلؤئی که پدیدار گردد از دو صدف چو فضه که نمودار آید از دو ذهب