رمزگذاری همه یاهیچ

{all-or-nothing encryption, AON} [رمزشناسی] نوعی رمزگذاری که در آن رمزگشایی بخشی از پیام بدون رمزگشایی کل آن ممکن نیست

💡 در گذشته سازمان‌ها و شرکت‌هایی که نیاز به رمزگذاری یا سرویس‌های دیگر رمزنگاری داشتند، الگوریتم رمزنگاری منحصربه‌فردی را طراحی می‌نمودند. به مرور زمان مشخص شد که گاهی ضعف‌های امنیتی بزرگی در این الگوریتم‌ها وجود دارد که موجب آسانی شکسته شدن رمز می‌شود.

💡 فضای هندسی تعریف شده توسط این خانواده از مدل‌ها، این رابطه را به عنوان یک تبدیل هندسی بین ابتدا و انتهای یک واقعیت و حقیقت رمزگذاری می‌کند.

💡 هر رمزگشا از سه جزء اصلی تشکیل شده‌است: مکانیسم توجه به خود، مکانیسم توجه روی رمزگذاری‌ها و شبکه عصبی پیش‌خور. رمزگشا به روشی مشابه رمزگذار عمل می‌کند، اما مکانیسم توجه اضافی درج شده‌است که در عوض اطلاعات مربوطه را از رمزگذاری‌های تولید شده توسط رمزگذارها می‌گیرد.

💡 کد گذاری کانال به عنوان رمزگذاری خطای کنترل خطا (FECC) شناخته می شود، فرایندی برای تشخیص و تصحیح خطاهای بیت در سیستم های ارتباطی دیجیتال است. کدنویسی کانال هم در فرستنده و هم در گیرنده انجام می شود.

💡 زمانی که یوتیل‌ها (ارزش‌های تابع مطلوبیت) اهمیتی از نظر اخلاقی یا رفتاری ندارند و بی‌معنی هستند، از مطلوبیت کاردینالی استفاده می‌شود. شاخص مطلوبیت، یک ترتیب رفتاری میان اعضای مجموعهٔ انتخابی رمزگذاری می‌کند، اما اطلاعاتی راجع به «قدرت ترجیحات» در اختیار قرار نمی‌دهد. در مثال فوق، تنها چیزی که واضح است این است که آب میوه به چای و چای به آب ترجیح دارد.

💡 اتصالات رمزگذاری شده با «HTTPS» سانسور را برای این صفحات دشوارتر کرده است و امروزه هیچ مدرکی مبنی بر مسدود شدن صفحات جداگانه وجود ندارد.