جفت مقوس

جفت مقوس. [ ج ُ ت ِ م ُ ق َوْ وَ ] ( ترکیب وصفی ) کنایه از طاق ایوان و عمارت باشد. ( برهان ) ( آنندراج ).

کنایه از طاق ایوان و عمارت باشد

💡 گه می‌کشدش این به دو ابروی مقوس گه می‌کشدش آن به دو گیسوی معنبر

💡 زان اوج چرخ‌ گشته مقوس به شکل دال زین تیغ کوه گشته مضرّس بسان سین

💡 افروخته بر گیتی از این فتح بد انسان کز خنجر خورشید رخ چرخ مقوس

💡 چرخ مقوس است ترا خانه کمان بگذر چو تیر راست ز کاشانه کمان

💡 ز آسمان مقوس ز بس کجی دیدم کمان به دیده من چون خدنگ می آید

💡 ای پیر چرا سینه چون تیر نداری با سینه چون تیر به آن پشت مقوس