تصحیح هوازدگی

{weathering correction} [زمین شناسی] گونه ای تصحیح در اکتشاف لرزه ای که بر روی داده ها اعمال می شود

گونه‏ای تصحیح در اکتشاف لرزه‏ای که بر روی داده‏ها اعمال می‏شود.

💡 همهٔ سنگ‌هایی که در سطح زمین قرار می‌گیرند، در معرض هوازدگی فیزیکی یا شیمیایی قرار می‌گیرند و به رسوبات دانه‌ریزتر تجزیه می‌شوند. هر سه نوع سنگ (سنگ‌های آذرین، رسوبی و دگرگونی) می‌توانند خاستگاه ریزه‌ها باشند.

💡 سنگال در لایه‌هایی از لایه‌های رسوبی که پیشتر ته‌نشین شده‌اند، تشکیل می‌شود. آنها معمولاً در اوایل تاریخ دفن ته‌نشسته‌ها، پیش از اینکه بقیه رسوبات تبدیل به سنگ سخت شوند، تشکیل می‌شوند. این سیمان‌مانند سنگالی اغلب سخت‌تر و در برابر هوازدگی مقاوم‌تر از لایه میزبان است.

💡 ژئودها دارای یک پوستهٔ سیلیسی یا آهکی نسبتاً سخت هستند که در مقایسه با سنگ میزبان، از مقاومت بیش‌تری در مقابل هوازدگی برخوردار است؛به نحوی که تودهٔ کانی بر اثر هوازدگی به صورت یک شیء مجزا، یعنی ژئود، از سنگ میزبان آزاد می‌شود.

💡 ناهمواری‌های روی زمین در گذر دوره‌های گوناگون دستخوش دگرگونی و فرسایش شده است. ناهمواری‌های سطح زمین در اثر بارندگی، هوازدگی، چرخه‌های گرمایی و دگرگونی‌های شیمیایی، پیوسته ساخته می‌شوند و دوباره فرسایش می‌یابند یا دچار تغییر شکل می‌شوند. یخگیری، فرسایش ساحلی، ساخته شدن آب‌سنگ مرجانی و برخورد شهاب‌سنگ‌ها با زمین از جمله عامل‌های دیگری اند که می‌توانند باعث دگرگونی چهرهٔ زمین شوند.