دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] الفاظ عام قرآن. الفاظ عام قرآن، الفاظ دال بر عموم، در قرآن را می گویند.
الفاظ دلالت کننده بر عموم در قرآن کریم به این شرح است:۱. کل: (کل من علیها فان)؛۲. الذی، التی و تثنیه و جمع آن ها: (والذی قال لوالدیه اف لکما). مراد از (والذی) همه افرادی است که این قول از ایشان صادر می شود؛۳. ای، ما و من، در هر سه حالت شرط، استفهام و موصول: (... ایا ما تدعوا فله الاسماء الحسنی...)؛۴. جمع مضاف؛ مانند: «اولادکم» در (یوصیکم الله فی اولادکم...)؛۵. جمع معرف به «ال»؛ مانند: «المؤمنون» در (قد افلح المؤمنون)؛۶. اسم جنس مضاف؛ مانند: «امره» در (... فلیحذر الذین یخالفون عن امره...)؛۷. اسم جنس معرف به «ال»؛ مانند: «البیع» در (... واحل الله البیع...)؛۸. نکره در سیاق نفی و نهی؛ مانند: «اف» در (... فلا تقل لهمآ اف...)؛۹. نکره در سیاق شرط؛ مانند: (وان احد من المشرکین استجارک فاجره حتی یسمع کلام الله ثم ابلغه مامنه...)؛۱۰. نکره در سیاق امتنان: (... وانزلنا من السماء ماء طهورا).