استهزاهای منافقان

[ویکی فقه] استهزاهای منافقان (قرآن). نَفَق، ایجاد سوراخى در زمین است که راه رهایى داشته باشد -همانند سوراخ موش -
استهزاى منافقان صدر اسلام، نسبت به زکات دهندگان ثروتمند:الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقاتِ وَ الَّذِینَ لا یَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَیَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ...
توبه/سوره۹، آیه۷۹.
استهزاى منافقان صدر اسلام، نسبت به زکات دهندگان غیر توانگر:الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقاتِ وَ الَّذِینَ لا یَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَیَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ....
توبه/سوره۹، آیه۷۹.
بذله گویی و استهزاى ارزشهای الهی، شیوه مستمرّ منافقان در طول تاریخ:کَالَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ کانُوا أَشَدَّ مِنْکُمْ قُوَّةً وَ أَکْثَرَ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً فَاسْتَمْتَعُوا بِخَلاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلاقِکُمْ کَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ بِخَلاقِهِمْ وَ خُضْتُمْ کَالَّذِی خاضُوا أُولئِکَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ.
توبه/سوره۹، آیه۶۹.
...

💡 خدا اولياء و برگزيدگان خود راامـتـيـاز ميدهد تا آنكه زمين را از وجود منافقان و گمراهان و اولاد گمراهان پاك مى گرداند

💡 روزها باجنگ وگريز سپرى مى شد، آينده بسيار تاريك بود منافقان در تعيف روحيهمسلمانان بيداد مى كردند، در آن بين مردى به نام نعيم بن مسعود اشجعى بهمحضر روسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و گفت: يارسول الله صلى الله عليه و آله من مسلمان شده ام ولى هنوز همه حتى قوم من مرا كافر مىدانند، هر دستورى دارى بفرما.

💡 و به تعبير ديگر اثر ايمان و تسليم، آنجا ظاهر مى شود كه قانونى بر ضد منافعشخصى انسان باشد و آنرا محترم بشمرد، و گرنهعمل به دستورات الهى در آنجا كه حافظ منافع انسان است نه افتخار است و نه نشانهايمان، و لذا هميشه مؤ منان را از منافقان از اين طريق مى توان شناخت، مؤ منان در برابرهمه قوانين الهى تسليمند و منافقان طرفدار تبعيض.

💡 3- منافقان، گاهى چنان به رنگ مؤ منان در مى آيند كه جزء آنان جلوه مى كنند. (منكم )

💡 بعد از ذكر كارشكنيهاى منافقان و دشمنان داخلى به وضع دشمنان خارجى و يهودپرداخته و مى گويد: همچنين كسانى كه از يهود نيز اين مسير را مى پيمايند نبايد مايهاندوه تو شوند (و من الذين هادوا).

💡 در اين آيه به تناسب بحثهاى گذشته، پيرامون منافقان بهانه جو و عذر تراش اشارهبه وضع دو گروه از تخلف كنندگان از جهاد شده است: نخست آن دسته كه واقعا معذوربوده اند.