ابو منصور احمد بن علی بن ابی طالب طبرسی

[ویکی فقه] گرچه سال ولادت و وفات ابو منصور طبرسی دقیقاً مشخص نیست، امّا مسلّم است که او از علمای قرن ششم هجری و معاصر امین الاسلام طبرسی مؤلّف تفسیر مجمع البیان (م ۵۴۸ ق) بوده است و هر دو از مشایخ ابن شهر آشوب مازندرانی (م ۵۸۸ق) می باشند. پس بدون شک ابو منصور طبرسی صاحب احتجاج، شخصیتی غیر از امین الاسلام طبرسی صاحب مجمع البیان است. احتمال وحدت آنها بطور قطع مردود است و عده ای که اینها را یکی دانسته اند، به خطا رفته اند. اکثر صاحبان خبر و اندیشه ابو منصور را فقیه با فضیلتی دانسته اند و او را در زمرة فقهای نامدار عصر خویش، نام برده اند.
طبرسی را بسیاری از بزرگان منسوب به طبرستان مازندران دانسته اند. در مقابل نیز عده ای او را منسوب به طبریش (که معرب تفرش است) دانسته اند. تفرش منطقه ای نزدیک قم است که در تاریخ قم نیز شرح حال این منطقه ذکر شده است. این قول به نظر صحیح است به دلایلی از جمله: ۱- منسوب به طبرستان طبری است نه طبرسی، مانند محمد بن جریر طبری و... ۲- بیهقی در تاریخ بیهق وقتی سخن از امین الاسلام طبرسی به میان می آورد او را منسوب به تفرش از نواحی قم می داند و با توجه به معاصر بودن امین الاسلام و بیهقی و آشنایی نزدیک این دو نفر، کلام بیهقی مقدم بر دیگران است.

💡 183- علامه، ابو منصور، جمال الدين حسن بن يوسف بن مطهر حلى (647-726 ق )از جمله مؤ لفاتش منهاج الكرامه است كه ابن تيميه بر آن رد نوشته و نامش را منهاجالسنه نهاده است كه ما در اين بحث به چاپ اميريه مصر، 1322 ق مراجعه كرده ايم.

💡 خواجه ابو منصور، وزير سلطان طغرل، مردى بود دانا و لايق، قوى النفس، و باشخصيت خدا پرست و درستكار. او در انجام وظايف دينى مراقبتكامل داشت. معمولا همه روزه پس از اداى فريضه صبح مدتى روى سجاده مى نشست و ادعيهو اذكارى، مى خواند. پس از آن كه آفتاب طلوع مى كرد جامه وزارت مى پوشيد و بهدربار مى رفت.

💡 545-جمال الدين ابو منصور حسن بن سديد الدين يوسف حلى (648 - 726 )، صاحبتاءليفات متعدد از جمله: كتاب الالفين، تحرير الاحكام، قواعد الاحكام و...

💡 ابو منصور جواليقى مى گويد: ((كلمه تاريخ كه امروز مردماستعمال مى كنند، عربى خالص نيست. مسلمين اين كلمه را ازاهل كتاب اقتباس ‍ كرده اند، زيرا تاريخ مسلمانان براساسسال هجرى در زمان خلافت عمر نوشته شده و تاكنونمتداول و مرسوم است.))(9)

💡 5 - ابو منصور طبرسى، نويسنده كتاب رجالى خود (معالم العلماء) به بزرگى از اوياد كرده و درباره آثارش مى نويسد:

💡 پيروان ابو منصور عجلى را گويند. منصوريه از غلاه شيعه اند كهقائل به حلول مى باشند. ابو منصور عجلى ادعا كرد كهجبرئيل بر او نازل مى شود. خداوند او را به آسمان برده و با او حرف زده است. اومعاصر امام باقر عليه السلام بود و مورد لعن و طعن آن حضزت قرار گرفت.