گلبوی پائین

گلبوی پائین. [ گ ُ ی ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان پائین رخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه واقع در 21هزارگزی شمال کدکن، سر راه ارابه رو کدکن به تلخ بخش. هوای آن معتدل و دارای 408 تن سکنه است. آب آن از قنات و محصول آن غلات و پنبه است. شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان کرباس بافی است. راه آن مالرو و کلاته عینک آباد جزء این ده است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).

💡 به عشق رویت ای گلبوی گلرنگ چو بلبل ناله های زار دارم

💡 دو جادوچشمْ چُون گلبوی و مینوی؛ سِرِشته از گُل و مِی هر دو را روی.

💡 گر از آن سنبل گلبوی سمن فرسا نیست چیست این بوی دلاویز که با باد صباست

💡 بر کشیده لاله گلبوی را نیل صبوح سنبل سیراب را در پیچ و تاب انداخته

💡 منم گلبوی و آن دلبر سمن بوی بزرگی کن میان ما سخن گوی