کوچ پس برانباشت

💡 جایی رسید حسن تو کانجا نمی‌رسد خورشید اگر کند به مثل صدهزار کوچ

💡 غلام‌وار چو هنگام کوچ قافله بود سوار گشتم بر کرهٔ هیون پیکر

💡 چون کند قافله کوچ از صحرا می‌نهد آتشی از خویش به جا

💡 کوچ سپه کرد، شه از «شهر نو» داد جهان راز ظفر بهر نو

💡 پاینده باد قد تو ای سرو نوبهار سرو روان اگر کند از جویبار کوچ

💡 فتنه چو کوچ سوی عدم کرد از وجود اوّل ز چار بالش او خوابگاه کرد