کور میخ

💡 کور را قسمت خیال غم‌فزا‌ست بهرهٔ چشم این خیالاتِ فنا‌ست

💡 چند غیرت بیند و گویند با من کاشکی کم شود حسن تو یا او کور یا من کر شوم

💡 ای که از بی‌بصران راه خدا می‌طلبی چشم بگشای که از کور عصا می‌طلبی

💡 لابۀ ما چو بشنود، زلف تو دل چه جان کند کور دلا که بهر صید، از پی مارگر شود

💡 دل رفت و دو دیده کور شد در غم جان نیز همی رود چه می فرمایی؟

💡 هر که شاگردیش کرد استاد شد تو سپس‌تر رفته‌ای ای کور لد