کدورت اوردن

( کدورت آوردن ) کدورت آوردن. [ ک ُ رَ وَ دَ ] ( مص مرکب ) ملال آوردن. اندوه آوردن. آزردگی آوردن. ( از ناظم الاطباء ): ذکر کدورت کدورت آرد. ( جامع التمثیل ).

( کدورت آوردن ) ملال آوردن. اندوه آوردن

💡 در قفا دارد کدورت آشنایی‌های خلق پر مشو حیران در این آیینه‌های عاریت

💡 کدورت می‌کشد طبع روانت بیدل از عزلت به ‌یکجا آب چون‌ گردید ساکن‌ بی‌صفا گردد

💡 ز می طرب فزا گو دل خویشرا جلا ده ز کدورت زمان هر که به دل غبار دارد

💡 پیش ازین با ما دلی زآیینه بودش صاف‌تر آهی از ما سر زدست و این کدورت‌ها شدست

💡 این واقعه کدورت بین افشین و عبدالله طاهر را قویتر کرد و این دو رقیب برای از بین بردن هم ستیز می‌کردند.