کاکل وند

کاکل وند. [ ک ُ وَ ] ( اِخ ) نام طایفه ای از حسنوند که از طوایف اربعه ٔایلات کرد پیش کوه است. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 6 ).

نام طایفه از حسنوند که از طوایف اربعه ایلات کرد پیش کوه است

💡 کاکل او درهم است از شورش سودای خویش از پریشانی ندارد زلف او پروای خویش

💡 گرانی می کشد از تار کاکل، سرو ناز تو نداری طاقت بار دلی، نازک نهال من

💡 این همه فتنه کز آن کاکل مشکین خیزد ابله آن است که اندر خم ایمان باشد

💡 کلاه، خُود، به سر برنهاد از کاکل به بر نمود ز گیسوی خویشتن جوشن

💡 طره شمشاد کش بسته گره دست صبا آمده بر سر ز خوبان چمن چون کاکل است

💡 به وقت ناز چو کاکل به روی بپریشد چو شعر من همه آفاق مشکبار کند