کانجی محال

کانجی محال. [ م َ ] ( ص مرکب ) خراباتی. ( ناظم الاطباء ).

💡 در ۱۶۴۷ کاری از سکی منتشر شد به نام هاتسوبی-سانپو (発微算法) که راه حل ۱۵ مسئله را می‌دهد؛ روش او بوشو-هو نام دارد او در این نوشتار روش استفاده از کانجی در به دست آوردن متغیرها در معادله را توضیح می‌دهد. او در معادله‌هایش از علامت مساوی یا کمانک یا تقسیم استفاده نکرده در نتیجه عبارتی مانند

💡 کانجی واتانابه (با بازی تاکاشی شیمورا)، کارمند میان‌سالی است که سی سال از عمر خود را در یک شغل خسته‌کننده اداری گذرانده‌است و اینک رئیس بخشی کوچک در شهرداری است. همسر او مرده و با پسر و عروسش زندگی می‌کند.

💡 کانا (به ژاپنی: 仮名) خط هجانگار ژاپنی است که در سامانهٔ نگارش زبان ژاپنی به کار می‌رود. در سامانهٔ نگارش زبان ژاپنی علاوه بر کانا، واژه‌نگارهای چینی کانجی و حروف لاتین یا روماجی نیز به کار برده می‌شود. کاناها شامل هیراگانا، کاتاکانا و مان‌یوگانا هستند. مان‌یوگانا ریشهٔ هجانگارهای هیراگانا و کاتاکانا است که در ژاپن امروز بسیار کمتر از دو کانای دیگر از آن استفاده می‌شود.

💡 نان‌بان یا بربرهای جنوبی، واژه‌ای چینی-ژاپنی است و تشکیل شده‌است دو کانجی «南 نان» به معنای جنوبی و «蛮 بان» به معنای اجنبی که در اصل برای اشاره به مردم جنوب و جنوب شرقی آسیا به کار می‌رفته‌است. این واژه در ژاپن معنای تازه‌ای گرفت و برای توصیف پرتغالی‌ها، که پیش از دیگران از راه رسیدند، و بعد اسپانیایی‌ها به کار رفت.