کار نااستوار

کار نااستوار. [ رِ اُ ت ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عریج. ( منتهی الارب ). کار نامحکم.

💡 کردی بنای عیش و غمم سست و استوار از عهد سست و بیعت نااستوار خویش

💡 کار رفت از دست،وحشی پای بستی کن ز صبر این بنای طاقت نااستوار خویش را

💡 مگو کار جهان نااستوار است هر آن ما ابد را پرده دار است

💡 فراغت نخسبی در ایوان او که سیل است و ارکانش نااستوار

💡 مرا تو توبه مده زانکه بشکنم ناچار که رسم توبه نااستوار من اینست