چامه سرائی
مترادفها
شعر گفتن، سرودن شعر
لغت نامه دهخدا
چامه سرائی.[ م َ / م ِ س َ ] ( حامص مرکب ) شاعری. سخن سرائی. شعرگویی. تصنیف سازی. || آوازخوانی. شعرخوانی. خواندن شعر و تصنیف در دستگاههای موسیقی. خوانندگی.
فرهنگ فارسی
شاعری. سخن سرائی. شعر گویی. تصنیف سازی.
جمله سازی با چامه سرائی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 روا بود تو چو سوسن خموش و از هر سوی زبان بمدح سرائی گشوده مرغ سحر
💡 دین سرائی است برآوردهٔ پیغمبر تا همه خلق بدو در به قرار آید
💡 چون سرائی به لب دجله مرا یاد بیار ساقیا ساغر می تا لب بغداد بیار
💡 بجان دوست که از درمران گدائی را که جز درت نشناسد در سرائی را
💡 چرا پسند ندارم ز لعب زلف و رخت غزل سرائی بر هر دوان بلفظ دری
💡 همه ساز جستجوئی همه سوز آرزوئی نفسی که میگدازی غزلی که می سرائی
💡 هنر چامه سرائی در میان جوامع باستانی، یکی از مهمترین راهها برای حفظ تاریخ و انتقال داستانهای حماسی از نسلی به نسل دیگر بود.
💡 با وجود پیشرفت تکنولوژی، هنوز هم چامه سرائی با آن لحن و آهنگ سنتی، میتواند توجه مخاطبان را در مجالس ادبی جلب کند.
💡 برای تسلط بر هنر چامه سرائی، فرد باید علاوه بر حفظ کردن اشعار، تسلط کاملی بر قواعد موسیقی و فن بیان داشته باشد.