وسایل انذار

[ویکی فقه] فرمان انذار با رهنمودهایی از سوی خداوند مقرون گشته که می توان برخی از آن ها را وسایل انذار دانست.
«لِتَکونَ مِنَ المُنذِرین • بِلِسان عَرَبیّ مُبین»
قرآن
در بسیاری از آیات، قرآن انذارگر یا وسیله انذار معرفی شده است:«واوحِیَ اِلَیَّ هذا القُرءانُ لاُِنذِرَکُم بِهِ...» براساس روایتی از پیامبر قرآن ۴ بخش دارد و یک بخش آن فضایل و انذار است.
اخبار حکمت آمیز و رسا
«ولَقَد جاءَهُم مِنَ الاَنباءِ ما فیهِ مُزدَجَر • حِکمَةٌ بلِغَةٌ فَما تُغنِ النُّذُر» برخی مفسّران مقصود از آیات کریمه «مُبَشِّرًا و نَذیرا... و سِراجًا مُنیرا» را بیان مطالب براساس برهان و دلایل واضح دانسته اند.

💡 ز دامان وسایل دستگیری گر طمع داری درین وحشت‌سرا جز دامن شب‌ها نمی‌باشد

💡 زین همه بدترآنکه نی وصل ترا وسایلی «بار بیفکند شتر چون برسد بمنزلی

💡 زایر وسایل اکنون ز که در یوزه کنند؟ چون حوالت گه روزیشان این در باشد

💡 گرچه دامان وسایل پرده بیگانگی است دامن شب به زاری و فغان باید گرفت

💡 ای سروری که هر یک، ز اجرام هفت گانه میسازد از دگرگون، سوی درت وسایل