نعت فاعلی

کلمه «نعت فاعلی» در زبان‌شناسی به نوعی صفت مشتق شده از فعل گفته می‌شود که ویژگی انجام‌دهنده عمل را بیان می‌کند. این نعت یا صفت فاعلی، معمولاً از ریشه فعل ساخته می‌شود و نشان می‌دهد کسی یا چیزی آن عمل را انجام می‌دهد. به عبارت دیگر، نعت فاعلی به فاعل نسبت داده می‌شود و صفات مربوط به انجام کار را مشخص می‌کند، مانند «داننده» از فعل «دانستن» یا «نویسنده» از فعل «نوشتن». این نوع نعت در عربی و فارسی کاربرد دارد و نقش مهمی در توصیف افراد، اشیاء یا موجودات بر اساس عملکرد آن‌ها ایفا می‌کند. نعت فاعلی علاوه بر بعد دستوری، بار معنایی روشن و مشخصی دارد و کمک می‌کند تا رابطه بین فاعل و فعل به صورت صفتی و توصیفی بیان شود. در متون ادبی و علمی نیز نعت فاعلی برای توصیف مهارت، توانایی یا کارکرد فرد یا شیء به کار رفته و جنبه تحسین یا تعریف را نیز منتقل می‌کند.